En uzun koşuysa elbet Türkiyede de Devrim,
O, onun en güzel yüz metresini koştu
En sekmez lüverin namlusundan fırlayarak...
En hızlısıydı hepimizin,
En önce göğüsledi ipi...
Acıyorsam sana anam avradım olsun,
Ama aşk olsun sana çocuk, aşk olsun!

Can Yücel

Ülkesinin işçisi, köylüsü, yoksulu için mücadele etmiş; bağımsız ve demokratik Türkiye özlemini son sözlerinde bile dilinden düşürmemiştir. Türkiye devrim tarihinin görebileceği en yiğit devrimcilerdendir. Mustafa Yalçıner'in dediği "Yurtseverliği kadar, Filistin'e gerilla eğitimi almak için gitmesi ve orada savaşması, onun nasıl bir enternasyonalist olduğunu da gösterir" cümlesinde saklıdır işte Deniz ve kişiliği.

Sen bizimsin Deniz abi.

"Bizim Deniz"sin. Aynı bizsin işte, bizdensin...

merhaba yoldaslar..size bir soru sormak istiyorum yanlis anlamazsaniz..buyuk insan deniz gezmis su an hayatta olsaydi pkk yi savunurmuydu, ve o zamanki devrimcilerin kurt halkinin ozgurluk hareketine bakisi ve simdiki bakisi neden farkli?

Deniz'in babası, çocukluğunu şöyle anlatıyor:

''1947 28 Şubat'ında Ayaş'ta doğdu.O zaman ben Ayaş'ta öğretmendim.Çocukluğunun ilk altı ayı orada geçti.Oradan Sivas'a tayin oldum ben.Sivas'ta Selçuk İlkokulu'ndan mezun oldu.O zaman Sivas'ta okullar arası bir yarışma açılmıştı.İlkokulu, okullar arasında birincilikle bitirdi.Çok fazla çalışmazdı; ama kavrardı olayları.Birincilik diplomasını, o zamanın Sivas Valisi vermişti Deniz'e.Sonradan Deniz'in idamına milletvekili olarak parmak kaldıran Kadri Eroğan'dı bu vali.

Daha sonra, beni müfettişlik kadrosuyla İstanbul'a verdiler 1962 yılında.İstanbul'da Harem'de bir ev tuttum.Haydarpaşa Lisesi'ne götürdüm kaydını yaptırdım.Haydarpaşa'da birinci senesi iyi geçti.İkinci sene gene iyiydi.O sıralarda ''boncuk olayı'' diye bir olay olmuştu.Haydarpaşa Lisesi'nin bütün öğrencileri, Hürriyet gazetesini taşlamaya gittiler.Onların arasında Deniz de vardı.Orada fizik öğretmeniyle bir takışması yüzünden fizik öğretmeni bunu o sene sınıfta bıraktı, yarım numarayla.Deniz geldi eve, ''Baba ben artık okula gitmiyorum'' dedi.Yapma, etme.Yok, gitmem dedi.O öğretmenle karşı karşıya gelmem.Haklı gördüm.Aldım Aksaray'da Bilir Koleji vardı.Liseyi Bilir Koleji'nde bitirdi.Bundan sonra üniversite imtihanlarına girdi.Bir Fen Fakültesi'ni, bir de Hukuk'u kazandı.

Edebiyatının o zaman yeterli olduğunu bilmiyordum.Fakat kendisi hukuk'u tercih etti.Hukuka girdikten sonra bir gün akşam konuşurken dedi ki: '' Baba ben genel kültürümü genişletmek için ne yapmalıyım?'' Okuman gerekiyor dedim.''Ben'' dedi, ''hukuka girdim, sadece hukuk bilgisiyle bu işin yürümeyeceğini biliyorum.'' dedi.Anladım.Oğlum, okumanın sınırı olmaz, dedim, eline ne geçerse oku; ama bunun arasında senin seçeceğin, ihtiyaç duyduğun bir konuyu da derinleştir.İstiyorsano konuyla ilgili üniversitenin çevresi kütüphane dolu, dedim.Üniversiteye o zaman günde, 2,5 lira harçlıkla gidiyordu.Ayda otuz lira da yemek parası vardı.Harem'den vapura binip Sirkeci'ye geçiyor, Sirkeci'den üniversiteye gidiyor.O zaman Harem vapuru çok tenha bir aile vapuru gibiydi.Ve bu verdiğim 2,5 liradan - zannediyorum ki o zaman vapur 25 kuruş, otobüste o kadar - 1,5 lirasını arttırıyordu.İki, üç günde bir, elinde bir kitapla geliyordu.İki senede, benim kırk senede biriktiremediğim kadar bir kütüphanesi oldu.Çok kitap okurdu.Gece kardeşleri bağırırdı , ''ışığı kapat da uyuyalım'' diye.Deniz, dışarıya çıkar, soğuk olmasına rağmen salonda o kitabı bitirirdi.Olaylar başlayıncaya kadar böyle.Haydarpaşa Lisesi'ndeki yürüyüşten başka Çorum'daki Belediye işçilerinin yürüyüşü vardı, gitti ona katıldı.Başka bir özelliği akrabalarına çok düşkündü.Sivas'tayken, tatilde, Erzurum'a gitti.Erzurum'da bir ay kaldı.Dolaşmış ne kadar akraba varsa.Onlarla ahbap olmuş, bizim aile çok geniştir orada.Bir ikinci merakı, akşamları otururduk, ''dedemden bana bir şeyler anlat'' derdi.Babam üç sene Sibirya'da esir kalmış.O kamp anılarını babam bana anlatırdı.Ben de ara sıra anlatırdım çocuklara.Sarıkamış muharebesinde esir düşmüş babam.Aileden gidip 1.Dünya Savaşı'nda kayıp olanlarla, esir olanların sayısı çoktur bizde.Ondan belki savaşlara karşıydı.Çok fazla insan sevgisi vardı.Ve zaten hayatına mal olan da insan sevgisinin aşırılığıdır bence.Benim verdiğim harçlıktan, bacakları olmayan bir dilenci vardı, mahallenin dilencisiydi, kahvede oturur kimseden bir şey istemezdi; ama Harem, hep onu tanıdığın için gelip geçen ona para verirdi.Çok defa ona harçlığından para verirdi.Bir arkadaşı vardı Sivas'ta, babası TCDD'de işçi.Sivas'tan arkadaşıymış.Çok muhtaç bir durumda, Tıp Fakültesi'ne girmiş İstanbul'da.Babasının hali malum, beş tane çocuğu var.O zaman burs murs falan bir şey de yok.Süleymaniye'de, çocuk, bir çatı arasına sığınmış, orada yatıp kalkıyor ve fakülteye devam ediyor.Yiyeceği de bir yoğurt oluyor.Bir kap yoğurdu bölüyor, yarısını akşam yiyor, yarısını ertesi gün öğlen yiyor.Her gün aldığı iki buçuk liradan başka, o gün dedi ki: ''Baba, bana 5 lira vereceksin''.''Peki oğlum, al götür'' dedim.''Bugün masrafın fazla heralde'' dedim.''Yok baba'' dedi, ''bir arkadaşım var, ona vereceğim''.Aldı, götürdü.Mahallede herkes onun dostuydu.Bu, insanlarla ilişki kurma yeteneğinden geliyordu.Çevresinde, mahallede, akrabalar arasında, herkes en çok onu severdi.''

*Cemil Gezmiş / Bizim '68

KAHROLSUN 6.Filo Kahrolsun sizin idam cezanızı veren faşist insanlar...

__________________

Ölüme bile göğüs gererek giden hiç bir zaman hiç kimse için boyun eğmeyen sonucu ölümde olsa fikirlerini açık açık savunun hep arkasında duran böylesine cesur mert bir insan için onun nesi halk kahramanı diyen insanları anlamak çok güç..merak etme deniz 1 gider 1000 doğarız at gözlükleriyle hayata bakanlara fırsat vermeyiz...

''Yaşasın tam bağımsız Türkiye.Yaşasın işçiler,köylüler.Yaşasın Türk ve Kürt halklarının bağımsızlık mücadelesi.Kahrolsun emperyalizm!''-Deniz Gezmiş

''Biz ülkemizin bağımsızlığı ve halkımızın mutluluğu için şerefimizle bir kere ölüyoruz.Sizler;bizi asanlar şerefsizliğinizle her gün öleceksiniz.Biz halkımızın hizmetindeyiz.Sizler Amerikanın hizmetindesiniz.Yaşasın işçiler,köylüler.Yaşasın devrimciler.Kahrolsun faşizm!''-Yusuf Aslan

''Ben şahsi hiçbir çıkar gözetmeden halkımın mutluluğu ve ülkemin bağımsızlığı için savaştım.Bu bayrağı bu ana kadar şerefle taşıdım.Bundan sonra bu bayrağı Türkiye halkına emanet ediyorum.Yaşasın işçiler,köylüler ve devrimciler.Kahrolsun faşizm!''-Hüseyin İnan